Od jesieni tego roku rozpoczął pracę wykładowcy w wyższym seminarium kustodialnym w Jerozolimie. Wykładał przez 29 lat teologię moralną. W 1956 został sekretarzem kustodii. W latach 1959–1980 był dyrektorem franciszkańskiego hospicjum dla pielgrzymów w Jerozolimie „Casa Nova”. W latach 1973–1980 był dyrektorem nowo otwartego Chrześcijańskiego Centrum Informacyjnego w Jerozolimie. Był w tych latach rekolekcjonistą dla żeńskich i męskich wspólnot zakonnych w Ziemi Świętej. Odznaczony Orderem Zasługi Republiki Włoskiej III klasy. W latach 1980–1986 był Kustoszem Ziemi Świętej. Po wygaśnięciu mandatu był przełożonym w Delegaturze Ziemi Świętej w Rzymie. O. Mancini publikował m.in. na łamach L’Osservatore Romano. Zmarł w infirmerii Klasztoru Najświętszego Zbawiciela w Jerozolimie 27 marca 2016.
Publikacje Le scoperte archeologiche sui giudeo-cristiani, Asyż 1968 (wydanie francuskie w serii SBF Collectio Minor 10 w 1970). Il messaggio dei luoghi santi agli uomini di oggi, Jerozolima, 1978.
Przypisy
Kategoria:Internowani w czasie II wojny światowej Kategoria:Kustosze Ziemi Świętej Kategoria:Włoscy orientaliści Kategoria:Włoscy franciszkanie (OFM) Kategoria:Włoscy duchowni katoliccy Kategoria:Włoscy dziennikarze Kategoria:Włoscy teolodzy katoliccy Kategoria:Internowani w Palestynie Kategoria:Urodzeni w 1922 Kategoria:Zmarli w 2016