Mimo że Eryk Krwawy Topór został wygnany, Haakon nie zdołał opanować całej Norwegii, gdyż musiał się pogodzić z większą lub mniejszą samodzielnością poszczególnych jarlów, nadto problemem nowego króla był powszechny opór ludności przeciwko próbom wprowadzenia chrześcijaństwa. Sprzeciw wobec władzy Haakona wykorzystywali synowie zmarłego w 955 roku Eryka. Przebywali oni głównie na wyspach brytyjskich, skąd z pomocą Duńczyków systematycznie organizowali najazdy na Norwegię. Jeden z synów Eryka, Harald II zwany Szarą Opończą na czele posiłków duńskich, ofiarowanych przez króla Danii Haralda I Sinozębego, pokonał Haakona I w bitwie pod Fitje (960 lub 961), podczas której król Haakon poległ.
Haakon I Dobry nie był żonaty, miał prawdopodobnie córkę o imieniu Thora, o której brak jest bliższych informacji.
Kategoria:Władcy Norwegii Kategoria:Ynglingowie Kategoria:Urodzeni w X wieku Kategoria:Zmarli w X wieku