Tło obrazu zostało również maksymalnie uproszczone, niebo jest jednolicie błękitne, natomiast ziemia ma kolor ochry i żółci. Partia pejzażu została namalowana pobieżnymi i szerokimi pociągnięciami pędzla, co potęguje uczucie pustki i tajemniczości. Artysta zrezygnował ze stosowania światłocienia, odrzucił też tradycyjne operowanie kolorem, nakładał farbę dużymi porcjami tworząc płaską kompozycję i operując płaszczyznami.
Jedynym akcentem urozmaicającym tło jest niewyraźny kształt widoczny na horyzoncie, być może jest to zarys rachitycznego drzewka lub, jak chcą niektórzy interpretatorzy, postać giermka Sancho Pansy.
Odbiór Dzieło Daumiera nie znalazło zrozumienia u współczesnych malarzy, bo nie pasowało do XIX-wiecznej wizji malarstwa. Obecnie krytycy zwracają uwagę na nowatorstwo dzieła, podkreślają mistrzostwo skrótu, syntetyczną formę i swobodę faktury, dopatrują się też elementów abstrakcji. Sposób nakładania farby i operowanie płaszczyznami odbierane jest jako zapowiedź fowizmu.
Przypisy
Bibliografia Honoré Daumier: Wielcy Malarze. Ich życie, inspiracje i dzieło, nr 25, s. 24–25, .
Kategoria:Obrazy w Nowej Pinakotece w Monachium Kategoria:Obrazy Honoré Daumiera Kategoria:Don Kichot