W 1975 roku powrócił do lwowskiego SKA, który już zmienił nazwę i siedzibę, a w 1977 roku zakończył w nim karierze piłkarską.
Kariera reprezentacyjna W 1971 rozegrał 2 mecze towarzyskie w barwach narodowej reprezentacji ZSRR z Salwadorem i Meksykiem.
Kariera trenerska Po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął karierę piłkarską. W 1979 objął stanowisko głównego trenera w SKA Lwów. Potem pomagał trenować lwowski wojskowy klub. W 1993 prowadził żeński klub piłkarski Lwowianka Lwów. Jego młodszy brat Mykoła również piłkarz i trener piłkarskiUA-Футбол. Микола Дударенко: „Такого успіху від нас не очікував ніхто”..
Sukcesy i odznaczenia Sukcesy klubowe mistrz ZSRR: 1970
Sukcesy indywidualne wybrany do listy 33 najlepszych piłkarzy roku w ZSRR: Nr 2 (1970)
Odznaczenia tytuł Mistrza Sportu ZSRR: 1967
Przypisy
Linki zewnętrzne
Sylwetka zawodnika na rusteam.permian.ru
Kategoria:Reprezentanci Związku Radzieckiego w piłce nożnej Kategoria:Ukraińscy piłkarze Kategoria:Ukraińscy trenerzy piłkarscy Kategoria:Piłkarze CSKA Moskwa Kategoria:Piłkarze SKA Lwów Kategoria:Piłkarze Weresu Równe Kategoria:Trenerzy piłkarzy SKA Lwów Kategoria:Urodzeni w 1946 Kategoria:Zmarli w 2017