Wydanie książki zbiega się z największym rozwojem asyriologii, w tym odkryciami, których dokonali Austen Henry Layard i Paul-Émile Botta w Niniwie i Kalhu oraz odczytaniem pisma klinowego.

Główną tezą Hislopa jest utożsamienie znanego z Biblii NimrodaKs. Rodzaju 10:8-12, według tradycji żydowskich budowniczego wieży Babel, założyciela Babilonu i Niniwy ze znanym z przekazów klasycznych Ninusem, eponimem Niniwy, utożsamianym przez Hislopa z babilońskim bogiem Belem. Wydarzenia z życia Nimroda oraz kult, jaki miał powstać po jego śmierci, miały się stać podstawą mitologicznych wierzeń egipskich, syryjskich i greckich, a następnie przejętych przez Kościół.

Jednym z przykładów podanych przez Hislopa jest kult Matki, który pochodzić miał od babilońskiego kultu Semiramidy, przedstawianej przez postać matki z dzieckiem w objęciach. Po upadku Babilonu religia ta miałaby być przeszczepiona do Egiptu, gdzie czczono Matkę Izydę, jej brata i męża Ozyrysa, oraz ich syna Horusa.