Historia Pierwsze wzmianki o dreadlokach pochodzą z ok. 2500 r. p.n.e. W utworach wedyjskich bóstwo Śiwa/Sziwa i jego wyznawcy opisani są jako „jaTaa”, co oznacza „noszący skręcone loki”. Słowo prawdopodobnie wyprowadzone zostało z drawidyjskiego słowa „caTai”, oznaczającego „skręcać, zawijać”.
Dredy obecnie
Nowoczesne dredloki pojawiły około roku 1950 na Jamajce, wśród członków ruchu Rastafari. Podaje się, iż rastafarianie wzorowali się na afrykańskich wojownikach z plemienia Zulusów.
Istnieją również teorie ściśle oparte na filozofii Rasta, iż dready wywodzą się od Izraelitów (Hebrajczyków). W mniemaniu rastafarian, między innymi królowie Izraela – Dawid, oraz Salomon nosili długie dready. Według wierzeń rasta, Salomon i królowa Saby – Makeda, mieli dziecko – Menelika I, którego rzekomym potomkiem w linii prostej był cesarz Etiopii, uznawany za namiestnika Jah na ziemi – Haile Selassie I. Dlatego też wśród ważnych symboli religijnych kultury Rasta jest Gwiazda Dawida określana niekiedy jako „pieczęć Salomona”.