Strofa otwarta – najpopularniejsza od XIX wieku. W XIX wieku strofy liczyły z reguły dwa lub trzy wersy. Strofa otwarta to taka, która nie stanowi całości intonacyjno-składniowej. Łączy się bezpośrednio pod jakimś względem ze strofą, która po niej następuje.
Do kryteriów otwartości bądź zamknięcia strof należą: obraz, temat i myśl.
W wierszu wolnym często zamiast regularnych strof występują strofoidy.
Przypisy
Bibliografia Strofika, red. Maria Renata Mayenowa, Wrocław 1964. Kazimierz Wóycicki, Forma dźwiękowa prozy polskiej i wiersza polskiego, Warszawa 1960.