Reelekcję na kolejną czteroletnią kadencję uzyskał również w 2016, kończąc urzędowanie w 2020.
W pracy naukowej zajął się agrotechniką i biotechnologią roślin. Prowadził badania m.in. nad otrzymaniem transgenicznych roślin pomidora i tytoniu, wyjaśnieniem szlaku biosyntezy i fizjologicznej roli oligosacharydów rodziny rafinozy i galaktozylo-cyklitoli w nasionach roślin strączkowych. Ogłosił około 100 prac naukowych, jest współautorem kilku podręczników akademickich, m.in. Fizjologiczne podstawy odporności roślin na choroby (1999), Carbohydrates in Grain Legume Seeds (2000) i Fizjologia plonowania roślin (2002).
W 2005 został powołany na członka korespondenta Polskiej Akademii Nauk, a w 2019 został członkiem rzeczywistym tej instytucji. Był wiceprezesem PAN w latach 2011–2012, następnie został doradcą prezesa tej instytucji. Wszedł w skład Komitetu Fizjologii, Genetyki i Hodowli Roślin PAN.