Wśród nich wymienia:
17 zamachów na funkcjonariuszy państwa (zabito 5 osób); 15 zamachów na Ukraińców (zabito 9 osób); 129 podpaleń i rabunków; 27 aktów sabotażu w obiektach państwowych; 35 przypadków przecięcia łączności.
Członkowie UWO specjalizowali się także m.in. w rozprowadzaniu wśród ukraińskich chłopów nielegalnych broszur instruktażowych w których uczono prowadzenia działalności terrorystycznej i sabotażowej. Ukazywały się one pod zmienionymi tytułami dla zakamuflowania ich treści, np.: Gospodarstwo wiejskie, Gimnastyka i jej wpływ na zdrowie, Żywoty świętych. Ukraińcy z UWO dopuścili się także innych licznych akcji sabotażowych związanych ze zrywaniem łączności telefonicznej i telegraficznej, rozsyłania anonimów z groźbami do osób lojalnych wobec państwa polskiego, niszczenie mienia publicznego, znieważanie polskiego godła państwowego, bojkot uroczystości państwowych, kolportaż nielegalnych druków gloryfikujących członków UWO.
W organie prasowym UWO „Surma” w maju 1929 anonimowy autor pisał o taktyce organizacji: