Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Bytomiu – murowany kościół rzymskokatolicki z około 1231 roku w Bytomiu, wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa śląskiego.
Historia Kościół w obecnej lokalizacji został założony przez księcia wrocławskiego Henryka Brodatego w 1231 roku.
Od lat sześćdziesiątych XVI wieku do 1632 kościołem władali protestanci. Pożar w 1675 roku strawił prawie doszczętnie wyposażenie świątyni.
Większe przebudowy miały miejsce w latach 1851–1857 (w wystroju pojawiły się wtedy elementy neogotyckie, została też podwyższona wieża kościoła), w 1935–1938. Około 1957 roku decyzją władz państwowych planowano zamknięcie kościoła i jego rozbiórkę ze względu na szkody górnicze, czemu zapobiegł ks. Wacław Schenk. Przeprowadzono remont w latach 1957–1967.
22 października 2006 obchodzono 775 rocznicę konsekracji kościoła i erygowania parafii. Uroczystą mszę koncelebrowali biskupi – Jan Kopiec i Jan Wieczorek.
W kościele od 1990 roku w każdą sobotę, odprawiana jest msza w j. niemieckim, jako języku mniejszości narodowych.
W roku 2009 rozpoczął się remont zewnętrza kościoła obejmujący także odnowienie witraży.
Od 15 sierpnia 2026 roku kościół posiada rangę sanktuarium maryjnego.