Grażyna Rabsztyn (ur. 20 września 1952 we Wrocławiu) – polska lekkoatletka, wielokrotna rekordzistka świata w biegach płotkarskich (100 m przez płotki i 60 m przez płotki).
Trzykrotna olimpijka i finalistka w biegu na 100 m przez płotki (1972, 1976, 1980); trzykrotna mistrzyni Uniwersjady (1973, 1975, 1977), dwukrotna zwyciężczyni Pucharu Świata w reprezentacji Europy (1977, 1979); trzykrotna halowa mistrzyni Europy (1974, 1975, 1976); wielokrotna rekordzistka i mistrzyni Polski.
Absolwentka Szkoły Podstawowej nr 66 i XI Liceum Ogólnokształcącego im. St. Konarskiego we Wrocławiu, Szkoły Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie – mgr ekonomii (1978); dyplom trenera w lekkiej atletyce AWF Poznań (1981) i DLV - Akademie / Niemcy (1998).
Kariera sportowa Do sportu trafiła dzięki nauczycielce wychowania fizycznego ze szkoły podstawowej, Bożenie Czerskiej, która prowadziła zajęcia w Szkolnym Klubie Sportowym i sprawiła, że to lekka atletyka stała się pasją uczennicy. Następnie stała się zawodniczką klubu sportowego Burza Wrocław (1967–1972), gdzie trener klubowy, Roman Guderski, zadbał o wszechstronny rozwój sportowy. W tym okresie startowała również z powodzeniem w pięcioboju lekkoatletycznym.