II Festiwal Musica Antiqua Europae Orientalis (zwany wówczas Festiwalem Muzyki Dawnej) odbył się w dniach 4–9 września 1969 roku 26 koncertów wysłuchało 20 tys. widzów. W poszczególnych odsłonach prezentowano m.in. dawną muzykę krajów Europy Wschodniej (czeska, słowacka, armeńska, gruzińska, rosyjska, ukraińska, chorwacka, słoweńska, serbska, rumuńska, polska) i konfrontowano ją m.in. z muzyką staroniemiecką i starofrancuską. Pozwoliło to zorientować się, jak odległe od siebie czasowo na różnych terytoriach były okresy podobnie intensywnego rozwoju muzycznego.
III Międzynarodowy Festiwal MAEO odbył się w dniach 10–16 września 1972 roku. W kongresie naukowym udział wzięło wielu muzykologów z krajów Europy Środkowej i Wschodniej, Finlandii, Stanów Zjednoczonych, Francji i Austrii.
Podczas IV MAEO w 1975 roku w sesji naukowej udział wzięło około 50 osób, m.in. z Republiki Federalnej Niemiec, Szwecji i Włoch. Festiwal stał się znaną na świecie imprezą muzyczną i naukową.