Teleskop Ritcheya–Chrétiena Wadą teleskopów z paraboloidalnym zwierciadłem głównym jest występowanie komy, aberracji optycznej polegającej na zniekształceniu obrazów obiektów leżących poza osią optyczną teleskopu. Wady tej jest praktycznie pozbawiony system zaprojektowany na początku XX wieku przez George'a Willisa Ritcheya i Henriego Chrétiena. W systemie tym paraboloidalne zwierciadło główne zostało zastąpione zwierciadłem hiperboloidalnym. Przez odpowiedni dobór krzywizn zwierciadła głównego i wtórnego można uzyskać wolny od komy obraz dla względnie dużego pola widzenia. Teleskopy tego typu są powszechnie używane w zastosowaniach profesjonalnych.
Teleskop Dall-Kirkham Układ zaprojektował w 1928 roku Horace Dall. Składa się on z elipsoidalnego zwierciadła pierwotnego i sferycznego, wypukłego zwierciadła wtórnego. Ponieważ system ten nie pozwala na pełną eliminację komy, często wyposaża się go w dodatkowy system soczewek korekcyjnych umieszczony przed ogniskiem teleskopu (rozwiązanie takie nosi nazwę Corrected Dall-Kirkham lub Modified Dall-Kirkham).