Jan Siwiec (ur. 1829 w Lasie, zm. 1865 w Bielsku) – działacz ludowy, poseł chłopski na Sejm Krajowy Galicji.
Przed wyborem do Sejmu (1829-1861) Jan Siwiec urodził się w 1829 we wsi Las, leżącej na terenie ówczesnego Królestwa Galicji i Lodomerii jako syn Michała i Katarzyny z domu BłasakWoźniak, Hieronim, Jubileusze ślemieńskie cd., „Nad Sołą i Koszarawą” 2008, nr 15 (238)., właścicieli 45 morgów ziemi. Po opuszczeniu szkoły trywialnej i obwodowej ukończył gimnazjum, a w 1848 rozpoczął studia filozoficzne na Uniwersytecie Lwowskim. Zainspirowany wydarzeniami Wiosny Ludów, zdecydował się porzucić kształcenie i powrócić do Lasu, gdzie odtąd aktywnie uczestniczył w życiu społecznym regionu. W 1849 odbył podróż do Wiednia z petycją dotyczącą zawłaszczania dóbr i lasów przez Austriaków. Oskarżony o przywłaszczenie lasu w Pewli Ślemieńskiej, w 1850 oddelegowany do służby wojskowej na skutek oświadczenia ks. Antoniego Antałkiewicza – „(...) gazety czytał w kościele przy dyspucie wikarego Jana Relewskiego, że się z jego zdaniami nie zgadzał, popchnął go, że we wsi się niemoralnie zachowywał – wydałem mu świadectwo niedobre, wskutek czego do wojska wziętym został”.