W 1924 roku został mianowany proboszczem nowo powstałej parafii Matki Boskiej Zwycięskiej w Łodzi, gdzie ze środków parafian oraz przedsiębiorców niemieckich i żydowskich wzniósł kościół pw. Matki Boskiej Zwycięskiej w Łodzi – wotum za Bitwę Warszawską. Pełnił posługę spowiednika w zgromadzeniach zakonnych i alumnów Wyższego Seminarium Duchownego w Łodzi. Otrzymał godność Szambelana Papieskiego, kanonika Kapituły Katedralnej i radcy Kurii Biskupiej. W sierpniu 1926 roku zorganizował pierwszą pieszą pielgrzymkę łódzką na Jasną Górę.
W czasie II wojny światowej wraz z dwoma wikariuszami został aresztowany 6 października 1941 roku przez Niemców i wywieziony do obozu przesiedleńczego w Konstantynowie Łódzkim, a 30 października do obozu koncentracyjnego w Dachau, gdzie umieszczono go w bloku 28. Zmarł w obozie wycieńczony ciężką pracą.
Proces beatyfikacyjny Jest jednym ze 122 Sług Bożych, wobec których 17 września 2003 roku rozpoczął się drugi proces beatyfikacyjny drugiej grupy polskich męczenników z okresu II wojny światowej.
Zobacz też 108 błogosławionych męczenników polscy święci i błogosławieni Słudzy Boży II procesu beatyfikacyjnego drugiej grupy polskich męczenników z okresu II wojny światowej modlitwa za wstawiennictwem świętego