Sabalan (arab. سبلان) – nieistniejąca już arabska wieś, która była położona w Dystrykcie Safedu w Mandacie Palestyny. Wieś została wyludniona i zniszczona podczas I wojny izraelsko-arabskiej, po ataku Sił Obronnych Izraela w dniu 30 października 1948.
Położenie Sabalan leżała w Górnej Galilei w pobliżu zachodniego skraju masywu górskiego Meron, w odległości 16 kilometrów na północny zachód od miasta Safed. Według danych z 1945 do wsi należały ziemie o powierzchni 179,8 ha. We wsi mieszkało wówczas 70 osób.
własność gruntów powierzchnia gruntów (hektary) Arabowie 126,2 Żydzi 0 publiczne 53,6 Razem 179,8
Rodzaj użytkowanych gruntów hektary uprawy oliwek 6,5 uprawy nawadniane 14,4 uprawy zbóż 42,1 nieużytki 121,9 zabudowane 1,4
Historia Wieś Sabalan powstała w XIX wieku na szczycie góry położonej powyżej druzyjskiej wioski Churfeisz. Na górze tej znajdował się grobowiec słynnego druzyjskiego proroka Nabi Sabalana, do którego corocznie przybywały pielgrzymki Druzów. W okresie panowania Brytyjczyków Sabalan była małą wsią. We wsi znajdował się jeden meczet.