29 grudnia 1945 roku został awansowany do stopnia podpułkownika piechoty, a w 1946 roku przeszedł do pracy w sztabie Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu, gdzie pełnił funkcję szefa wydziału. 4 grudnia 1947 roku został mianowany szefem sztabu Poznańskiego Okręgu Wojskowego. Po awansie do stopnia pułkownika piech. był od 5 maja 1949 roku szefem sztabu 1 Korpusu Piechoty w Wałczu z jednoczesnym pełnieniem obowiązków jego dowódcy. 12 grudnia 1949 roku został przez Informację Wojskową aresztowany i osadzony w więzieniu w Bydgoszczy, gdzie przeszedł ciężkie śledztwo. 28 listopada 1950 roku przez Wojskowy Sąd Rejonowy w Bydgoszczy został skazany na 8 lat więzienia po zarzutem „współpracy z Niemcami”. 1 marca 1951 roku podczas rozprawy apelacyjnej wyrok podwyższono do 10 lat. Przebywał w więzieniach w Potulicach i Koronowie, a 15 października 1955 roku odzyskał wolność. Będąc ciężko chorym, leczył się do wiosny 1956 roku w sanatorium w Polanicy. Później osiadł w Poznaniu i w kwietniu 1956 roku podjął pracę w Kolejowym Przedsiębiorstwie Robot Ładunkowych. 15 maja 1957 roku został zrehabilitowany w wyniku wznowionego postępowania. Do służby czynnej nie wrócił i pracował jako kierownik administracji w spółdzielni.