Pod koniec grudnia 1906 został aresztowany podczas wspólnej konferencji SDKPiL i Bundu i osadzony na Pawiaku. W partii współpracował z Feliksem Dzierżyńskim i razem z nim był sądzony. Jesienią 1908 skazany na 6 lat katorgi. Był więziony w Kielcach i w Smoleńsku, a w 1913 zesłany do guberni irkuckiej (przebywał w i ).
I wojna światowa i czas rewolucji W 1914 zbiegł za granicę. Ukrywał się na Śląsku i w Austrii. Działał m.in. w Wiedniu i Genewie, gdzie był członkiem kolegium redakcyjnego Gazety Robotniczej – formalnego organu Komitetu Warszawskiego SDKPiL. Znał osobiście Lenina. Od jesieni 1915 działał ponownie w Warszawie, będąc jednym z czołowych propagandystów partii. W czerwcu 1916 został członkiem zarządu Towarzystwa „Wiedza Robotnicza” oraz redaktorem i czołowym publicystą Naszej Trybuny. Od jesieni 1916 więziony w obozie w Havelbergu. W listopadzie 1918 był współorganizatorem Warszawskiej Rady Delegatów Robotniczych. Zredagował jedyny numer Wiadomości Rady Delegatów Robotniczych m. Warszawy. 16 grudnia wziął udział w I (założycielskim) Zjeździe KPRP/KPP w Warszawie.