W 1582 r. kupiła dla swojego niepełnoletniego syna Jaroslava ze Smiřic dwór Ratibořice z nowym młynem, rzeką Úpą i łąkami, oraz z miejscowościami: Lhota pod Hořičkami, Chlístov, Křižanov, Zábrodí i las Kramolną Hedvika (Jadwiga) z HázmburkaNárodní listy, Praha 3. září 1927. Wskutek tej decyzji Křižanov stał się częścią posiadłości ziemskiej Náchod.
W następnym okresie Křižanov wraz z całą okolicą należał do rodu szlacheckiego Smiřickich ze Smiřic (do 1634 r.), Piccolomini (do 1783 r.), Desfours (do 1792 r.), Bironów (do 1839 r.), Hohenzollern-Hechingen (do 1840 r.) oraz Lippe-Bisterfeld, lub Schaumburg-Lippe (do 1945 r.).
Ważny okres w dziejach wsi to lata 1650-1655, kiedy dwaj jezuici - Jiří Buda i Jiří Mazenius - podróżowali z eskortą wojskową po okolicy i nawracali mieszkańców na wiarę rzymskokatolicką. W wykazu odbytych spowiedzi z 1654 r. wynika, że żal za grzechy wyznało 27 mieszkańców KřižanovaPamětní kniha obce Libňatov 1923-1940 (rękopis).
Wiek XVIII przyniósł kilka okresów nieurodzaju, głodu oraz drożyzny. W 1775 r. wybuchła nieudana chłopska rebelia, która miała swoje epicentrum w miasteczku Rtyně v Podkrkonoší.
Po 1848 r. Křižanov został jako gmina katastralna częścią gminy LitobořIng. Jiřina Růžková CSc., Ing.