W 1945 rozpoczął karierę w dyplomacji, m.in. na stanowisku radcy ambasady w Rzymie. 10 lipca 1952 objął stanowisko Chargé d’affaires ad interim w ambasadzie w Paryżu – placówką kierował do wiosny 1954Stosunki dyplomatyczne Polski. Informator. Tom I. Europa 1918-2006, Wydawnictwo „Askon”, Warszawa 2007, s. 150.. Był także przedstawicielem PRL w Międzynarodowej Komisji Nadzoru i Kontroli w Wietnamie. Od 1956 do 1962 sprawował funkcję dyrektora generalnego MSZ„Sprawy Międzynarodowe”, nr 59, 2002 r., s. 118–119.. 24 września 1962 złożył listy uwierzytelniające jako ambasador w IndiachStosunki dyplomatyczne Polski. Informator. T. 3. Azja, Zakaukazie, Australia i Oceania 1918-2009, Wydawnictwo „Askon”, Warszawa 2010, s. 89.. Od lutego do czerwca 1963 reprezentował także interesy PRL na CejlonieTamże, s. 229.. W 1968 jako pracownik MSZ odmówił włączenia się do nagonki antysemickiej.
10 czerwca 1969 rozpoczął misję ambasadorską w NorwegiiStosunki dyplomatyczne Polski. Informator. Tom I. Europa 1918-2006, Wydawnictwo „Askon”, Warszawa 2007, s. 332., zaś 15 października 1969 złożył listy uwierzytelniające jako ambasador w IslandiiTamże, s. 200..