szkołę katedralną (Katedralskole), gdzie okazał się zdolnym uczniem, plasując się na drugim miejscu w klasie. Po zdaniu matury w 1881 rozpoczął studia filologiczne na Uniwersytecie Kopenhaskim. Zamieszkał w renomowanej bursie studenckiej Regensen. Od nauki bardziej pociągało go życie studenckie i działalność polityczna w lewicowych organizacjach studenckich. Po relegowaniu w 1888 z bursy za inspirowanie i aktywny udział w znieważeniu pochodu studenckiego podczas obchodów srebrnego jubileuszu panowania Chrystiana IX, Hude stał się tzw. wiecznym studentem. Nigdy nie ukończył studiów, zadowalając się tytułem "kandydata nauk filozoficznych".
Poszukiwanie powołania Porzuciwszy studia, Hude zaczął poszukiwać pracy. Z nieukończonymi studiami humanistycznymi najbardziej oczywistym wyborem okazała się posada nauczyciela domowego. W latach 1894–1896 nauczał w Brøderup na Bornholmie, przenosząc się następnie bliżej domu rodzinnego, do Lorup k. Sorø, gdzie pracował ok. 1896-1897. W tym okresie zainteresował się fotografią, która z początku była dla niego niczym więcej niż zwykłym hobby. Hude kupił aparat fotograficzny i każdą niedzielę spędzał przemierzając okoliczne wsie i miasteczka, fotografując zabytkowe kościoły. Wkrótce miało się okazać, że jego hobby stanie się także jego powołaniem.