Carl Beyer prowadził zakład do śmierci 15 lutego 1937, następnie majątek wraz z firmą przeszedł w ręce Margarete Beyer (inna pisownia nazwiska: Beier) z domu Arndt.
W zakładzie przy Katzbachstraße 8-10 (obecnie ul. Żeglarska 8) początkowo produkowano ozdobne gwoździe do sztandarów oraz sztućce wykonywane ręcznie. W 1910 zatrudniał 30 osób, w 1911 rozbudowano zakład oraz zainwestowano w maszyny i urządzenia, dzięki czemu w roku 1913 zatrudnienie znajdowało tutaj od 60 do 70 osób. Podczas I wojny światowej zakład produkował sztućce wykonane z grubo srebrzonej alpaki pod marką „COSA”. W 1932 produkowano 55 wzorów sztućców, 6 wzorów łyżeczek do kawy oraz m.in. odznaczenia na zlecenie Reichszeugmeisterei (urząd Rzeszy ds. umundurowania). Firma działała nieprzerwanie do 1945 roku.
Po II wojnie światowej mienie firmy zostało przejęte przez Komitet Ekonomiczny Rady Ministrów. Na mocy decyzji rządu polskiego produkcję wznowiono 7 maja 1945, pierwszym powojennym dyrektorem zakładu był Wacław Jasiński, złotnik z Poznania, nominowany na stanowisko tymczasowego kierownika zakładu 8 czerwca 1945. 19 lutego zakład kontynuował produkcję jako Wytwórnia Wyrobów Srebrnych, po nacjonalizacji w 1947 zakład nosił nazwę Państwowa Fabryka Wyrobów Srebrnych, w późniejszym czasie Lefana.