Historia Pod koniec IV lub w V wieku rzekomy dom mieszkalny Chryzogona został przekształcony na pierwszy kościół. W 499 po raz pierwszy zostaje wspominany tytuł Titulus Chrysogonus. Papież Grzegorz III na początku VIII wieku powiększył kościół i założył klasztor benedyktynów, który następnie przyłączył do kościoła. W 1120 kardynał Giovanni da Crema kazał zbudować dzwonnicę. W latach 1123/1124Johann M. Wiesel,”Rom. Ein Kunst- und Reiseführer”, s. 178. lub w 1129Manfred Wundram, „Reclams Kunstführer, Italien. Band V. Rom und Latium”, s. 160. został wbudowany na zlecenie papieża Kaliksta II i papieża Honoriusza II obecny budynek w miejscu starego kościoła. Ostateczny barokowy wystrój kościoła został nadany mu w 1623 przez Giovanniego Battistę Soria na zlecenie kardynała Scipione Borghese Caffarelli. Ostatnia renowacja świątyni została przeprowadzona w 1866.
Architektura Kościół zbudowany jest w formie bazyliki, trójnawowy z niższymi nawami bocznymi (do nawy głównej), bez kopuły. Transept jest stosunkowo krótki, jednak świątynia ma dość szeroką absydę. Kościół ma romańską dzwonnicę.