Według szacunków rządowych, na początku operacji w Kurram z 600 obecnych rebeliantów tylko 250 pochodziło z Kurram, podczas gdy reszta wywodziła się z innych terenów plemiennych. Dziesiątki z nich stanowili Uzbecy, Arabowie oraz Czeczeni. Mapa operacji Do pierwszego uderzenia pakistańskiego lotnictwa na kryjówki talibskie doszło 24 czerwca. Główna operacja rozpoczęła się jednak oficjalnie 4 lipca 2011. Rozpoczęta tego dnia ofensywa z dwóch stron prowadzona była w pięciu kierunkach. Wyodrębniono dwie zasadnicze strony uderzeń – na południowy wschód od Sadda, na obszary plemienne ku miastu Mandany oraz na północny zachód z Tora Wara, skąd armia przedostała się terytorium Hangu w kierunku Mandany. Pierwszy front z zachodu obrał dwie strony ataku, którego celem miała być Mandana. Bataliony Sindh Regiment i Northern Light Infantry, wspierane przez korpus FC, ruszyły na tereny plemienne Ali Szerzai. Jedna grupa armii rozpoczęła natarcie przez Manatu, z kolei kolejna przez północne miasto Murghan. Front wschodni nacierał na trzy strony. Z miasta Tora Warai 42 Batalion Frontier Force obrał kierunek na Sper Kot oraz Mandanę, natomiast Punjab Regiment i 42 Batalion Frontier Force nacierały spod granicy z Hangu na miasto Tanna.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Operacja w Kurram · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.