C/1995 O1 (Hale-Bopp) – kometa długookresowa, którą można było obserwować gołym okiem od maja 1996 do grudnia 1997 roku, dwa razy dłużej niż poprzednią rekordzistkę, Wielką Kometę z 1811 r.
Odkrycie i obserwacje komety Kometa została odkryta na długo przed przejściem przez peryhelium, 23 lipca 1995 r. przez Alana Hale’a z Nowego Meksyku i Thomasa Boppa z Arizony w Stanach Zjednoczonych. Przypuszczano, że może się okazać bardzo jasnym ciałem niebieskim.
29 marca 1997 roku kometa przeszła przez peryhelium, stając się najjaśniejszym tego typu obiektem od wielu dziesięcioleci. Została okrzyknięta Wielką Kometą z 1997 roku.
Orbita Kometa Hale’a-Boppa porusza się po orbicie w kształcie bardzo wydłużonej elipsy o mimośrodzie około 0,995 i nachyleniu do ekliptyki – 89,29°. Peryhelium znajduje się w odległości 0,89054 j.a. od Słońca, aphelium zaś – około 354 j.a. Na jeden obieg potrzebuje około 2364 lat.
Właściwości fizyczne W chwili odkrycia kometa znajdowała się w rekordowej odległości 7,2 j.a. (1,077 miliarda km) od Słońca, między orbitami Jowisza i Saturna. Zazwyczaj komety są w tych odległościach niezwykle słabe i nie wykazują prawie żadnej aktywności. Jednakże kometa Hale’a-Boppa wytworzyła już wówczas komę. Wielkość jądra oszacowano na ok.