na polecenie władz NTS przybył do Niemiec, gdzie zakładał konspiracyjne wydawnictwo „Ldina”, publikujące materiały propagandowe rozsyłane do ZSRR. Od listopada 1939 r. mieszkał w Belgradzie, obejmując funkcję zastępcy redaktora pisma „Za Rossiju”. W lipcu 1940 r. władze NTS skierowały go do Bukaresztu, gdzie utworzył konspiracyjne wydawnictwo „Ldina-2” i punkt kontaktowy dla działaczy NTS przerzucanych do ZSRR. Po zamknięciu przez władze jugosłowiańskie pisma „Za Rossiju” wydał 3 numery pisma „Ogni”. W sierpniu 1942 r. powrócił do Berlina. Pracował jako korektor w piśmie „Новое слово”. Jednocześnie prowadził konspiracyjną działalność w miejscowych strukturach NTS. Pod koniec 1944 r. wstąpił do Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji (KONR). Został członkiem kolegium redakcyjnego organu prasowego KONR „Wola Naroda”. W lutym 1945 r. na polecenie kierownictwa KONR wyjechał do Hamburga, aby u aliantów działać przeciwko wydaniu „własowców” Sowietom. Po zakończeniu wojny przebywał w obozie dla dipisów w Mönchehof. W sierpniu 1945 r. współtworzył pismo „Posiew”, zostając jego pierwszym redaktorem pod pseudonimem „B. Sierafimow”. Brał udział w wydaniu 2 pierwszych numerów pisma „Grani”. Od poł. 1946 r. w Ratyzbonie wydawał pismo „Echo”, które było organem prasowym miejscowych struktur NTS. Jednocześnie pracował w Radiu „Wolna Europa”.