Natomiast osoby cywilne, które nie złożyły podpisu, musiały liczyć się z utratą pracy.
Kominform, w praktyce nieodgrywający istotnej roli i w maju 1955 de facto zastąpiony przez Układ Warszawski, został oficjalnie rozwiązany w kwietniu 1956.
Partie członkowskie Bułgarska Partia Komunistyczna Komunistyczna Partia Czechosłowacji Francuska Partia Komunistyczna Komunistyczna Partia Jugosławii, do momentu wykluczenia jej w czerwcu 1948 Wszechzwiązkowa Komunistyczna Partia (bolszewików), (od października 1952: Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego) Polska Partia Robotnicza (od grudnia 1948: Polska Zjednoczona Partia Robotnicza) Komunistyczna Partia Rumunii (od 1948 jako Rumuńska Partia Robotnicza) Komunistyczna Partia Węgier Włoska Partia Komunistyczna Socjalistyczna Partia Jedności Niemiec od października 1949 r. (w 1948 roku odmówiono partii członkostwa)Wilfriede Otto (1997); Ansichten der DDR, Band VII, s. 328.
Zobacz też Komintern
Przypisy
Bibliografia Wojciech Roszkowski (Andrzej Albert), Najnowsza historia Polski t. 2, Warszawa 1995.
Kategoria:Ponadnarodowe struktury międzypartyjne Kategoria:Organizacje komunistyczne Kategoria:Blok wschodni