Kolejny syn, Szaron, poszedł w ślady ojca i pracował później w Żydowskim Funduszu Narodowym. mały|Josef Weitz w młodości
Kariera zawodowa W 1915 został mianowany brygadzistą w moszawie Ilanijja, który pełnił funkcję eksperymentalnej stacji rolniczej w Dolnej Galilei. Pomagał w rozbudowie osiedla Jawne’el i osiedla Bet ha-Kerem w Jerozolimie.
Weitz został dyrektorem Departamentu Gruntów i Zalesiania w Żydowskim Funduszu Narodowym. Podczas całej swojej kariery zawodowej realizował swoją wizję stworzenia Izrael państwem zalesionym. Wspierał go w tych wysiłkach Dawid Ben Gurion, który powiedział mu, że chce zasadzić miliard drzew w ciągu dekady. W 1949 Weitz zaproponował w tej dziedzinie współpracę Żydowskiego Funduszu Narodowego z rządem Izraela. Rząd prowadził badania nad technikami upraw szkółek leśnych, szczególnie w obszarach suchych, oraz rozwijał przemysł drzewny. Żydowski Fundusz Narodowy prowadził działalność na rzecz wzmocnienia rodzimego drzewostanu, zalesiał regiony górzyste i pustynne, w celu zatrzymania postępowania wydm. Weitz spostrzegał gospodarkę leśną jako ważną gałąź gospodarki narodowej, która stanowiła ważne źródło zatrudnienia dla nowych imigrantów.