W 1741 znów wyjechał do Niemiec zdobywając rozgłos jako wirtuoz lutnista i śpiewak i żył przez pewien czas w Królewcu szkoląc wielu uczniów – wśród najznakomitszych z nich byli: Johann Reichardt (ojciec Johanna Friedricha Reichardta), Johann Georg Hamann – filozof ruchu Burzy i naporu. Ostatnie lata swego życia spędził w Petersburgu. Biłohradskiemu lub jego otoczeniu, przypisuje się „Rękopis Moskiewski Weissa”. Znany stał się jego zbiór pieśni i romansów do słów Sumarokowa, cieszący się znaczną popularnością w XVIII wieku. Jego bratanica Jelizawieta stała się słynną śpiewaczką operową w Carskiej Opery Sankt Petersburga, a także znano ją jako kompozytorkę.

Bibliografia

Marina Ritzarev: Eighteenth-century Russian Music. Ashgate, Aldershot 2006, s. 39 oraz 56. Штелин Я.: Известия о музыке в России // Музыкальное наследство. Вып. 1. – М., 1935. s. 124.

Kategoria:Ukraińscy kompozytorzy Kategoria:Urodzeni w 1710 Kategoria:Zmarli w 1780 Kategoria:Lutniści