thumb|200px|Szczenię sznaucera miniaturowego thumb|200px|right|Sznaucer biały - tego typu umaszczenie u sznaucerów miniaturowych jest wynikiem braku pigmentu we włosie (albinizm), a nie rezultatem obecności białego barwnikaHans Räber, Encyklopedia Psów Rasowych, Tom I, str. 486. thumb|200px|Sznaucer o umaszczeniu określanym jako czarno-srebrne
Sznaucer miniaturowy – rasa psów, należąca do grupy pinczera i sznaucera, molosowatych, szwajcarskich psów pasterskich i innych ras. Jest zaklasyfikowana do sekcji psów typu pinczera i sznaucera - w podsekcji sznaucery. Typ dogowaty. Nie podlega próbom pracy. Należy do grupy 2 FCI.
Pochodzenie rasy Sznaucer miniaturowy wywodzi się od małych psów o szorstkim owłosieniu, których używano do stróżowania przy gospodarstwach wiejskich na południu Niemiec i w Szwajcarii już w XIX wieku. Wówczas pies ten nazywany był szorstkowłosym pinczerem karłowatym. Ten typ psa odznaczał się dużą czujnością i skutecznością w tępieniu gryzoni. W XIX wieku sznaucery miniaturowe i affenpinczery były traktowane jako jedna rasa. Jednak affenpinczer ma cechy psa karłowatego, które u sznaucera miniaturowego nie powinny występować. Do rozdzielenia tych dwóch ras przyczynił się kynolog Josef Berta. Był on przeciwnikiem pinczerów małpich, o których mówił jako o "kreaturach o ułomnym ciele".