Od początku okupacji, przystąpił do konspiracji. Od lutego 1940 był komendantem Obwodu Błonie Związku Walki Zbrojnej, potem inspektorem obwodów lewobrzeżnych w Okręgu Warszawa-Województwo ZWZ. 22 stycznia 1941 awansowany na podpułkownika, zaś od lutego mianowany zastępcą komendanta Okręgu Warszawa-Województwo ZWZ. Od grudnia 1941 do stycznia (a faktycznie kwietnia) 1942, pełnił obowiązki komendanta okręgu. Po utworzeniu Obszaru Warszawskiego, został komendantem Podokręgu Zachodniego AK, którym kierował do stycznia 1945. Od połowy sierpnia do października 1944 przejściowo był odwołany z funkcji, jednak faktycznie pełnił obowiązki komendanta.

Po wojnie przebywał w Zabrzu, zaś od 1949 lub 1950 powrócił do Milanówka, gdzie zadenuncjowany przez dozorcę Borkowskiego został natychmiast aresztowany przez UB i więziony przez półtora roku w Warszawie na „Gęsiówce”. Po uwięzieniu powrócił do Milanówka, gdzie w 1956 założył koło ZBoWiD. Zmarł w 1965, został pochowany na cmentarzu w Milanówku.