Odnóża są żółtoczerwonego koloru. Genitalia samca odznaczają smuklejszym wierzchołkiem płytki grzbietowej prącia niż w przypadku C. exiguus.
Ekologia i występowanie Owad ten preferuje suche siedliska o piaszczystym podłożu. Spotykany jest na suchych łąkach, ugorach, przydrożach, śródlądowych wydmach, groblach i murawach kserotermicznych. Owady dorosłe aktywne są od maja do września, ze szczytem pojawu zwykle w sierpniu. Jego rośliną żywicielską jest jastrun właściwy.
Gatunek palearktyczny o rozsiedleniu eurosyberyjskim. W Europie znany jest z Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Holandii, Niemiec, Szwajcarii, Liechtensteinu, Austrii, Włoch, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, Łotwy, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Białorusi, Ukrainy, Rumunii, Mołdawii, Bułgarii, Słowenii, Serbii, Czarnogóry i Rosji. Dalej na wschód sięga przez całą Syberię aż po Japonię.
Przypisy
Kategoria:Stonkowate Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Japonii Kategoria:Chrząszcze Rosji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1767 roku Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza