Historia Żydów w Egipcie – historia Żydów mieszkających na terenie Egiptu od czasów starożytnych.
Egipscy Żydzi stanowią jedną z najstarszych wspólnot żydowskich na świecie. W 1922 ich liczba wynosiła pomiędzy 75 000 a 80 000, jednak z powodu masowej emigracji w 2004 w Egipcie żyło mniej niż 100 Żydów. Historycznym rdzeniem społeczności byli głównie arabskojęzyczni wyznawcy judaizmu i karaimizmu. Po wypędzeniu Żydów z Hiszpanii w XV w. do Egiptu przybyła część Sefardyjczyków i Karaitów. Po otwarciu Kanału Sueskiego, wraz ze wzrostem znaczenia handlu, ich liczba znacząco wzrosła i awansowali do elity handlowej i kulturowej. W następstwie pogromów, które dosięgły Żydów aszkenazyjskich w Europie w 2. poł. XIX w., pojawili się oni w Egipcie, głównie w kairskiej dzielnicy Darb al-Barabira.
Starożytność Papirusy z Elefantyny, składy dokumentów prawnych i listów pisanych w j. aramejskim, stanowią obszerną dokumentację życia społeczności żydowskich żołnierzy stacjonujących na tej wyspie jako garnizon strzegący egipskich granic za czasów dynastii Achemenidów. Garnizon ten założony został ok. 650 p.n.e., w czasie gdy w Królestwie Judy rządził król Manasses. Żołnierze asystowali faraonowi Psametychowi I w jego kampanii nubijskiej.