Wśród zawodników, którzy nie zrezygnowali z przyjazdu do Sarajewa znaleźli się m.in. mistrzowie olimpijscy z Atlanty: Kenijczyk Daniel Komen, Amerykanin Charles Austin oraz Szwedka Ludmiła Engquist. Komen, w wywiadzie udzielonym światowej federacji lekkoatletycznej na początku września, powiedział:
Jonathan Edwards w sierpniu 1996 zaapelował na łamach włoskiego dziennika Corriere della Sera do zawodników, którzy nie chcieli lub obawiali się wyjazdu do Bośni i Hercegowiny mówiąc:
Sportowcy dotarli do Sarajewa samolotem z Mediolanu po południu w niedzielę 8 września i zostali zakwaterowani w znajdującym się w centrum miasta hotelu sieci Holiday Inn, w którym podczas wojny mieszkali zagraniczni dziennikarze.
Zawody Stadion w Sarajewie – widok współczesny|right|thumb Kierownikiem komitetu organizacyjnego był premier Bośni i Hercegowiny Haris Silajdžić. Mityng odbył się w poniedziałek 9 września. Na stadion przybyli m.in. prezydent Bośni i Hercegowiny Alija Izetbegović oraz zastępca szefa MKOlu Australijczyk Kevan Gosper, który zastąpił chorego Hiszpana Juana Antonio Samarancha. W słowach wstępnych Primo Nebiolo powiedział: