Pierwsze stosowano w pomieszczeniach mieszkalno-reprezentacyjnych, a drugie w korytarzach, przejściach i bramach. Same pomieszczenia i komnaty pałacowe były wąskie, długie i wysokie, co być może wynikało z braku deficytowego towaru, jakim było drewno.
Pałac składał się z kilkuset pomieszczeń i kilkudziesięciu dziedzińców. Do sali tronowej prowadziły trzy wejścia rozdzielone masywnymi filarami. Sam tron, umieszczony w dużej prostokątnej sali, stał na podium zdobionym reliefami o tematyce batalistycznej i triumfalnej. Taka treść reliefów nie była przypadkowa, gdyż miała psychologicznie oddziaływać na przybyłe poselstwa zagraniczne i nie tylko. Liczne korytarze i przejścia zdobione były kolorowymi glazurowanymi cegłami. Prowadziły one do prywatnych apartamentów władcy, otoczonego komnatami haremowymi. Te ostatnie znajdowały się w południowo-zachodniej części kompleksu. Z reguły wszystkie pomieszczenia i komnaty, rozmieszczone w układzie amfiladowym, zgrupowane były wokół swoich dziedzińców i tworzyły jak gdyby niezależne jednostki, które po zablokowaniu pewnych kluczowych przejść mogły być odrębnie bronione w razie jakiegoś ataku.