Stanisław Feliksiak (ur. 6 kwietnia 1906 w Łodzi, zm. 30 czerwca 1992 w Warszawie) – polski zoolog, dyrektor Państwowego Muzeum Zoologicznego w Warszawie, członek Towarzystwa Naukowego Warszawskiego.
Życiorys thumb|240px|Grób zoologów Janiny i Stanisława Feliksiaków na cmentarzu parafialnym w Tłuszczu mały|lewo|Stanisław Feliksiak w ogrodzie Muzeum i Instytutu Zoologii PAN,ok. 1992 Syn Jana i Anny z Krauzów. Studiował na Uniwersytecie Warszawskim, kończąc studia w 1930. Od lipca do października 1938 popłynął Batorym do Kanady, gdzie już mając stopień doktora, badał faunę wodną Nowej Szkocji i Nowej Fundlandii. Przez wiele lat pracował w Państwowym Muzeum Zoologicznym w Warszawie jako asystent w Dziale Mięczaków (1929-1945), kierownik Zakładu Bezkręgowców (1945-1953), dyrektor (1947-1953), profesor nadzwyczajny (od 1953). W czasie wojny wykładał na tajnych kompletach medycyny, uczestniczył w powstaniu warszawskim na Czerniakowie, w końcu wojny współpracując z Stanisławem Lorentzem w Komitecie Ewakuacji Mienia Kulturalnego Warszawy ratował zbiory faunistyczne oraz bibliotekę Muzeum. W 1949 został członkiem korespondentem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego (ponownie w 1982, po reaktywowaniu towarzystwa). W 1983 otrzymał honorowe członkostwo Polskiego Towarzystwa Zoologicznego.