Przelew (, czyli dobrowolne ustąpienie, skąd inna nazwa: cesja) – przeniesienie wierzytelności z majątku pierwotnego wierzyciela (zbywającego, cedenta) do majątku osoby trzeciej (nabywcy, cesjonariusza) na podstawie umowy zawartej między tymi osobami.
Instytucja przelewu wierzytelności i bliźniacza do niej instytucja przejęcia długu są wyrazem obiektywizacji zobowiązań w nowoczesnym prawie cywilnym. Obiektywizacja ta polega na oderwaniu wierzytelności od podmiotu, któremu przysługuje, na tyle, że może ona stanowić samodzielny przedmiot obrotu – wierzytelność nie tylko nie upada wraz ze zbyciem przez wierzyciela, ale nawet nie zmienia swojej istoty.
Przelew wierzytelności w prawie polskim regulują przepisy art. 509–517 Kodeksu cywilnego.
Przelana może zostać każda wierzytelność, o ile nie sprzeciwia się to ustawie (np. zakaz z art. 449 k.c.), zastrzeżeniu umownemu () lub właściwości zobowiązania, np. przy zobowiązaniach alimentacyjnych (art. 509 § 1 k.c.).