Między 1925 i 1931 był zastępcą gauleitera NSDAP w Turyngii, a w latach 1930-31 referentem Wilhelma Fricka w tamtejszym ministerstwie szkolnictwa ludowego.
Na jego wniosek, na zjeździe NSDAP w 1926 roku, młodzieżowa organizacja nazistowska otrzymała nazwę Hitler-Jugend. Od roku 1928 kierował Narodowo-socjalistycznym Związkiem Walki o Niemiecką Kulturę.
W roku 1933 powołany został na członka rządu Turyngii. Działał też jako przewodniczący fundacji Schillera i senator do spraw kultury Rzeszy. W roku 1936 został dyrektorem artystycznym Teatru Narodowego w Weimarze i państwowym komisarzem turyńskiego teatru krajowego. W 1935 został na krótko urlopowany z powodu dochodzenia z paragrafu 175, które było prowadzone przeciwko niemu. Zarzuty zostały jednak obalone.