Maria Zamoyska (ur. 14 maja 1860 w Paryżu, zm. 23 lutego 1937 w Zakopanem-Kuźnicach) – polska działaczka społeczna i pedagog.
Życiorys Urodziła się jako czwarte, najmłodsze dziecko gen. Władysława Zamoyskiego i Jadwigi z Działyńskich, siostra Władysława, właściciela dóbr kórnickich i zakopiańskich.
Kształciła się w paryskiej szkole dla panien, prowadzonej przez Madame Boutet de Monvel. Edukację uzupełniała w domu, pod kierunkiem matki i guwernantek oraz sekretarza ojca – Leonarda Niedźwieckiego, doskonaląc język polski i angielski, poznając historię i geografię Polski. Utalentowana malarsko i muzycznie. Jadwiga Zamoyska zadbała też, by córka nauczyła się prac ręcznych, kroju i kucharstwa, uczestnicząc w kursach prowadzonych przez zakonnice w Paryżu i Wersalu.
Z atmosfery domu rodzinnego wyniosła głęboką religijność i żarliwy patriotyzm. Młodzieńczy zamiar poświęcenia się życiu w zakonie, zmieniła w związku z realizacją planowanej przez matkę Szkoły Domowej Pracy Kobiet. Po przyjeździe do Kórnika w sierpniu 1881 razem z matką i bratem zajęła się tworzeniem Szkoły. Maria stała się wkrótce prawą ręką matki i jedną z najbardziej oddanych Zakładowi nauczycielek. Na skutek tzw. rugów pruskich, w grudniu 1885 Zamoyscy herbu Jelita zostali wypędzeni z Kórnika.