Józef Polikarp Brudziński (ur. w Bolewie, zm. 18 grudnia 1917 w Warszawie) – polski lekarz, pediatra i neurolog, działacz społeczny i polityczny, założyciel, profesor Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego i rektor tej uczelni. Opisał szereg objawów zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych (objawy Brudzińskiego). Współzałożyciel Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego i „Przeglądu Pediatrycznego”.
Życiorys Syn Feliksa Brudzińskiego i Cecylii Katarzyny z domu MyślińskiejBojczuk H. Józef Polikarp Brudziński. Niekoronowany król pediatrii polskiej (1874-1917). Pamiętnik Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego s. 163–174 (2007).. Pochodził z rodziny ziemiańskiej, pieczętującej się herbem Prawdzic. Dzieciństwo spędził w zakupionym przez rodzinę majątku w Olszance. Ukończył IV Gimnazjum w Warszawie, po czym studiował medycynę od 1891 do 1894 na Uniwersytecie w Dorpacie. Podczas studiów należał do Konwentu Polonia. W 1894 zdał rigorosum i przeniósł się na Uniwersytet Moskiewski, gdzie ukończył studia w 1897 roku. Powrócił wtedy do Warszawy i podjął pracę na oddziale Wiktora Grossterna. Specjalizował się w pediatrii w Krakowie u Macieja Jakubowskiego, w Grazu u Theodora Eschericha, i w Paryżu u Jacques-Josepha Granschera, Antoine’a Marfana i Victora Hutinela.