mały|240px|Miejsce pochówku rodziny Warmińskich na Cmentarzu Starofarnym w Bydgoszczy Emil Warmiński (ur. 15 marca 1881 w Bydgoszczy, zm. 8 lub 9 czerwca 1909 w Poznaniu) – lekarz, polski działacz społeczny i narodowy, twórca „Domu Polskiego” w Bydgoszczy.
Życiorys Urodził się 15 marca 1881 r. w Bydgoszczy. Był synem Ottona Ferdynanda, sekretarza sądowego i Małgorzaty z Siudzińskich. Po śmierci ojca (1887) jego wykształceniem zajął się stryj – dr Stanisław Warmiński, znany i ceniony lekarz bydgoski. W latach 1890–1899 uczył się w gimnazjum bydgoskim, gdzie zdał maturę. Dał się poznać jako niezwykle zdolny uczeń.
Bezpośrednio po maturze podjął studia medyczne w Marburgu, a następnie po ukończeniu pierwszego semestru, kontynuował je w Berlinie, gdzie studiowała większa grupa Polaków. Dziennik Bydgoski podaje, że do aktywnej działalności patriotycznej skłoniły go obelgi rzucane Polakom przez profesora uniwersytetu berlińskiego Schumanna, które nim głęboko wstrząsnęłyNiemiec miał się wyrazić, że gdyby był Polakiem, to schowałby twarz ze wstydu, na co Warmiński odparł, że po takiej wypowiedzi to twarz musiałby chować ze wstydu wówczas, gdyby sam był Niemcem. Efektem tej wypowiedzi było relegowanie ze studiów.. Wstąpił do TG „Sokół” i zaczął działać w polskich organizacjach na wychodźstwie. Studia ukończył w 1904 r.