W tym okresie ożenił się z Charlotte Gruene, z którą miał dwoje dzieci: syna Andrzeja, który zginął podczas II wojny światowej i córkę Marię, która została biologiem.
W listopadzie 1918 roku został nauczycielem akademickim na uniwersytecie w Budapeszcie. W marcu 1919, po objęciu władzy przez komunistów i socjalistów i utworzeniu Węgierskiej Republiki Rad, został ministrem finansów w rządzie Béli Kuna. Po ucieczce (sierpień 1919) do Austrii został internowany na zamku Karlstein. Po zwolnieniu przebywał w Wiedniu, a następnie w sierpniu 1920 roku wyjechał do ZSRR, gdzie pracował dla Kominternu. Wstąpił do Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego (KPZR) i zmienił imię z Jenő na Jewgienij. Przez prawie siedem lat pracował dla ambasady radzieckiej w Berlinie, gdzie doradzał w kwestiach handlowych. W latach 1925–1948 był dyrektorem moskiewskiego Instytutu Gospodarki Światowej i Polityki – prekursora powstałego w 1956 roku Instytutu Gospodarki Światowej i Stosunków Międzynarodowych.