Jan Wikarjak (ur. 13 sierpnia 1914 w Michałkowie, zm. 24 stycznia 1983 w Poznaniu) – profesor, filolog klasyczny, hellenista, latynista, neolatynista, autor popularnej Gramatyki opisowej języka łacińskiego.
Życiorys
Urodził się w rodzinie Józefa, robotnika rolnego, i Marianny z Madyńskich. Był najmłodszym z dziewięciorga rodzeństwa. W latach 1921–1923 uczył się w szkole podstawowej we Franklinowie. Od września 1923 do czerwca 1925 naukę kontynuował w Szkole Wydziałowej Męskiej w Ostrowie. Od września 1925 uczył się w Państwowym Gimnazjum Męskim w Ostrowie Wielkopolskim, gdzie w maju 1931 zdał maturę. W październiku 1931 podjął studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Poznańskiego, otrzymując dyplom magistra filozofii w zakresie filologii klasycznej w dniu 18 marca 1935 oraz magistra filozofii w zakresie nauk filozoficznych w dniu 18 marca 1937 (na podstawie pracy o filozofii Marka Aurelego); w tym samym roku ukończył też jako przedmiot dodatkowy filologię polską. Po studiach we wrześniu 1935 podjął pracę w Miejskim Gimnazjum im. Mikołaja Kopernika w Bydgoszczy, gdzie uczył języka polskiego i propedeutyki filozofii do kwietnia 1939.