thumb|upright=0.7|Pogańska rzeźba Poganie – deprecjonujące określenie używane przez chrześcijan wobec wyznawców religii niechrześcijańskich, głównie niemonoteistycznych, politeistycznych i animalistycznych, w Polsce od XII wieku określeniem „poganin” posługiwano się jako formą zniewagiJerzy Dowiat, Historia Kościoła katolickiego w Polsce (do połowy XV wieku), Warszawa 1968, s. 87.. Słowo poganin może mieć charakter deprecjonujący, jednak wielu wyznawców religii przedchrześcijańskich używa tego określenia bez negatywnego wydźwięku.
Etymologia Łacińskie słowo paganus znaczy „wieśniak”, a pagus znaczy „wieś”. Istnieją przy tym dwie możliwe etymologie słowa „pogaństwo”. Słowo paganus oznaczać mogło w łacinie klasycznej mieszkańca gminy wiejskiej, mogło jednak oznaczać też cywila, w przeciwieństwie do wojskowego. Mieszkańcy terenów wiejskich później przyjmowali chrześcijaństwo, co mogło być przyczyną zmiany znaczenia słowa paganus, odnoszącego się odtąd do niechrześcijan. Chrześcijanin określał się jako miles Christi („żołnierz Chrystusa”), więc zmiana znaczenia słowa paganus nastąpiła, gdyż paganus oznaczał „cywila” w sensie religijnym.