2010–2014: Girl Talk i SuperSTARcie Podpisana w 2010 umowa z wytwórnią Sony Music doprowadziła do powstania debiutanckiego albumu Girl Talk, który nagrała w Nowym Jorku i wydała 3 października 2011. Koncepcję albumu ukształtował producent Matt Pierson, który zaproponował Borzym interpretacje utworów współczesnych autorek w aranżacjach jazzowych, takich jak Joni Mitchell, Amy Winehouse, Björk, Erykah Badu, Fiona Apple, Estelle, Dido, Rachael Yamagaty i Regina Spektor. Przyjęta zasada przetwarzania cudzego repertuaru we własne interpretacje zamiast wiernego jego odtwarzania, wyznaczyła metodę twórczą, do której Borzym wracała w kolejnych projektach.
Album spotkał się z pozytywnym odbiorem krytyki. Christopher Loudon na łamach „JazzTimes” porównał sposób interpretacji Borzym do Tierney Sutton i Madeleine Peyroux, wskazując także odniesienia do Peggy Lee i Billie Holiday. Cover utworu „You Know I’m No Good” zestawił z atmosferą paryskiego lokalu lat 30. Jack Goodstein na portalu Blogcritics umieścił Borzym w tradycji Elli Fitzgerald, Carmen McRae i Anity O’Day. Mariusz Bogdanowicz z „Jazz Forum” zwrócił uwagę na charakterystyczną barwę głosu Borzym i wyrafinowanie aranżacji, wskazując również na nawiązanie do aranżacji Jaca Pastoriusa w „The Dry Cleaner from Des Moines”. Pojawiły się również recenzje bardziej powściągliwe.