Manifest zawierał obszerne uzasadnienie powstania Stowarzyszenia, odnoszące się głównie do krytycznego spojrzenia na współczesną sztukę, w tym przede wszystkim literaturę. Lista argumentów przeciwko sztuce współczesnej została podzielona na trzy części: metafizyczne, społeczne i estetyczne. Krytyka dotychczasowej sztuki, zwłaszcza literatury, a także pietyzmu, szacunku dla artyzmu, była bardzo radykalna. W tekście znalazło się m.in. stwierdzenie, że autorem przyzwoitego tomiku wierszy może zostać każdy oczytany inteligent, nawet gimnazjalista i wcale nie potrzeba do tego „daru bożego”. W innym miejscu padają słowa: „Publiczność żywi szczególny szacunek dla wiersza: jeśli największy idiota zdoła zrymować jakąś tam myśl – urasta w jej oczach”. W rezultacie manifest, pomyślany jako żart, wywołał w bułgarskich kręgach literackich żywy odzew krytyczny. Wypowiadali się w jego sprawie m.in. pisarze Anton Straszimirow, Angeł Karalijczew, Christo Bryzicow oraz literaturoznawca Konstantin Gyłybow, który jako jedyny dostrzegł w manifeście zabawę literacką.
Manifest został przełożony na język polski przez Wojciecha Gałązkę i opublikowany w tomie Bułgarskie programy i manifesty literackie, Kraków 1983, s. 124–128.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Literatura bułgarska Kategoria:Futuryzm Kategoria:Utwory literackie z 1926