thumb|250px|Krajobraz paragwajskiej części Gran Chaco thumb|250px|Przybliżony obszar Gran Chaco Gran Chaco (keczua chaku = „kraina łowów”) – kraina geograficzna w Ameryce Południowej, na pograniczu Boliwii, Paragwaju i Argentyny. Jest to rozległa równina rozciągająca się między rzeką Paragwaj a łańcuchem Andów. Jej powierzchnia wynosi około 650 tys. km² (inne źródła podają 800 tys. km²). Jej współrzędne geograficzne zawierają się mniej więcej między 17° a 33° szerokości geograficznej południowej oraz między 60° a 65° długości geograficznej zachodniej. Na terenie Gran Chaco wyróżnia się trzy mniejsze regiony – Chaco Boreal („Chaco północne”), („Chaco środkowe”) oraz Chaco Austral („Chaco południowe”).

Zachodnia część, nazywana Alto Chaco jest bardziej sucha i uboższa w roślinność. Przesuwając się bardziej na wschód, do Bajo Chaco, roślinność staje się gęstsza - porastają je suche lasy, kolczaste zarośla i stepy.

Obszar Gran Chaco jest bardzo słabo zaludniony. Nieliczna ludność zajmuje się rolnictwem (uprawa bawełny, hodowla bydła) oraz pozyskiwaniem drewna.