Centralny Komitet Narodowy – reprezentacja polityczna stronnictw galicyjskich działająca od lipca do sierpnia 1914 r.
CKN powstał 28 lipca 1914 r. we Lwowie po wybuchu I wojny światowej z inicjatywy narodowych demokratów. Nazwę przyjęto w nawiązaniu do tradycji powstania styczniowego. Trzon tego luźnego ugrupowania stanowili politycy Stronnictwa Demokratyczno-Narodowego, Stronnictwa Prawicy Narodowej (podolaków) i Polskiego Stronnictwa Ludowego „Piast”, których przedstawiciele wchodzili do Prezydium lwowskiego komitetu (prezes – Tadeusz Cieński, członkowie: Witold Czartoryski, Leon Piniński, Stanisław Głąbiński i Wincenty Witos)Jan Molenda, Piłsudczycy a narodowi demokraci 1908-1918, Warszawa 1980, s. 133. W skład CKN weszli również reprezentanci innych stronnictw i organizacji galicyjskich takich jak: Narodowy Związek Chrześcijańsko-Ludowy, Grupa „Rzeczypospolitej”, Stronnictwo Katolicko-Narodowe, Lwowskie Stronnictwo Mieszczańskie, Związek Polskich Organizacyj Narodowych, Towarzystwo Uczestników Powstania 63 r., Polskie Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół”, Drużyny Bartoszowe i część Polskich Drużyn Strzeleckich na czele z Aleksandrem ŁadosiemJerzy Holzer, Jan Molenda, Polska w pierwszej wojnie światowej, Warszawa 1967, s. 347.