Walczył w czasie agresji Niemiec na ZSRR, m.in. w obronie Moskwy jako członek sztabu na przełomie lat 1941/1942. Dowódca WHS 18 korpusu strzeleckiego Armii Czerwonej. We wrześniu 1943 skierowany został z Armii Czerwonej do nowo formowanego 1 Korpusu Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR, tam od 1944 na stanowisku Głównego Kwatermistrza. 3 listopada 1944 Krajowa Rada Narodowa mianowano go generałem brygady WP. Po sformowaniu 1 Armii WP przeszedł na stanowisko Głównego Kwatermistrza tej jednostki. Następnie pełnił funkcję zastępcy dowódcy Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego do spraw gospodarczych. W 1946 roku powrócił do ZSRR.
Awanse 3 listopada 1944 – generał brygady 11 lipca 1945 – generał major służb kwatermistrzowskich (Armia Czerwona)
Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (24 maja 1946) „za wybitne zasługi i wzorową służbę”. Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Order Krzyża Grunwaldu III klasy (11 maja 1945) „za bohaterskie czyny i dzielne zachowanie się w walce z niemieckim najeźdźcą”. Złoty Krzyż Zasługi (16 lipca 1946). Order Lenina (ZSRR, 21 lutego 1945) Order Czerwonego Sztandaru (ZSRR) Order Wojny Ojczyźnianej I stopnia (ZSRR, dwukrotnie: 23 marca 1945, 11 lipca 1945.) Medal „Za wyzwolenie Warszawy” (ZSRR) Medal „Za zwycięstwo