Król Zygmunt III Waza zamierzał przeprowadzić na sejmie uchwałę o poborze oraz przekonać sejmujących do kontynuowania wojny, rozpoczętej bez pozwolenia poprzedniego sejmu. Sejm uchwalił podatki, niewystarczające na całkowite sfinansowanie wysiłku zbrojnego. Część z przyznanych kwot król odebrał jako zwrot poniesionych przez niego kosztów w trakcie oblężenia Smoleńska. Część oddano żołnierzom, którzy powrócili z wojny. Polska załoga Kremla moskiewskiego nie otrzymała pomocy finansowej. Podatkiem obciążono cła, zaś poborem chłopstwo i ubogą szlachtę niemającą poddanych.
W sprawie kontynuowania wojny uchwalono Poparcie wojny Moskiewskiej równocześnie ponawiając dotychczasowy zakaz rozpoczynania wojny bez zgody sejmu: "postanawiamy, że żadnymi wojski sąsiadom belle ofensiva inferre [wojny zaczepnej prowadzić] nie mamy, sine consensu et scitu omnium ordinum [bez zgody i uchwały wszech stanów]"Izabela Lewandowska-Malec, Rola legacji i propozycji królewskiej w procedurze ustawodawczej na sejmach walnych koronnych za panowania Zygmunta III Wazy s. 98n. Władysław Czapliński i Kazimierz Orzechowski, Demokracja szlachecka i oligarchia magnacka s. 145. Edward Opaliński, Kultura polityczna szlachty polskiej w latach 1587–1652: system parlamentarny a społeczeństwo obywatelskie s.